Docent in Beeld: Chet Moerland over Bowie, kleuters en je eigen pad volgen

In deze blogserie spreken we met bevlogen kunstvakdocenten. Wat drijft hen, hoe geven zij les en waar halen zij hun inspiratie vandaan? Deze keer spreken we met muziekdocent Chet Moerland.

Wie is Chet Moerland?

Ik ben Chet Moerland, ik kom uit Den Haag. Toen ik 11 jaar was verhuisde ons gezin naar Zeeland. Daar had ik de ruimte en tijd om creatief bezig te zijn. Ik kreeg een drumstel in de garage, waar niemand er last van had als ik op eigen gehoor met liedjes meespeelde. Na twee jaar nam ik drumles om mijn techniek te verbeteren. Toen mijn broer gitaar begon te spelen, begonnen we samen muziek te maken. Ik speelde in schoolbandjes en trad op tijdens open podia.   

Het werd iets serieuzer toen een paar ‘alternatieve’ vrienden mij vroegen om als drummer te spelen in hun band. Ze deden mee met wedstrijden, dus we speelden veel en traden vaak op. Een hoogtepunt was wel de Sena popwedstrijd, waar we als prijs een optreden in de Melkweg in Amsterdam wonnen. Vrienden mochten mee in een bus. 

Mijn vader was kunstdocent en werd daarna muzikant: hij was tot 2000 gitarist in de succesvolle periode van Hallo Venray. Ouders speelden samen in een band in Den Haag.  

Na de middelbare (2014) ging ik terug naar Den Haag voor opleiding Docent Muziek. Ik vond het fijn om weer in Den Haag te wonen waar ik een nieuwe vriendengroep kreeg, waaronder Pim en Nick, die ook Docent Muziek studeerden en nu via KOO lesgeven op scholen. 

Een bijzondere ervaring als docent

Ik kon mij tijdens mijn studie al verbazen over het gedrag van kinderen. Dat gaat niet altijd over muziek, dat illustreert dit niet al te smakelijke verhaal: Tijdens mijn LIO-stage op een basisschool gaf ik drie kleuterklassen achter elkaar les in het muzieklokaal. Ze werden gehaald en gebracht. Opeens werd een kleuter misselijk, gaf over en raakten de andere kinderen in paniek. In een split second zag ik uit mijn ooghoek hoe een kind dreigde uit te glijden over het braaksel. Ik kon het net op tijd wegtrekken. Vervolgens stond de volgende klas al voor de deur maar moest ik eerst zelf het lokaal schoonmaken: ik werd gelijk in het diepe gegooid.  

Maar natuurlijk ook op muzikaal gebied maak ik mooie en bijzondere dingen mee: Op mijn eerste school leidde ik het kerstkoor van groep 4 tot 8: het was zo sfeervol en er was zo’n mooie concentratie. Ik was verbaasd en trots dat dit gebeurde door mijn toedoen.  

Mijn inspiratiebron

David Bowie is mijn grote voorbeeld en inspireert mij op muzikaal vlak én op educatief gebied: zijn nummers en albums vormen een eenheid van muziek, film, dans en beeldend. Die benadering probeer ik ook in mijn lessen te verwerken. Als ik een lied aanleer over een standbeeld, besteed ik ook aandacht aan beeldende kunst, zoals standbeelden en schilderijen. Dat is een kern in mijn lesgeven.  

De film over Bowie vond ik heel boeiend: hoe hij denkt over dingen en hoe zijn albums tot stand komen: niet technisch maar meer vanuit gevoel en vanuit al zijn karakters. Elk album een ander karakter, met nieuwe stijl. Steeds nieuw, maar wel te volgen. Zijn werk voelt nooit gekunsteld of oppervlakkig, maar juist doorleefd.

Advies voor beginnende kunstdocenten

Ik heb na mijn studie ontdekt dat het beter werkt als ik doe wat ik wíl doen, in plaats van wat ik móet doen zoals lesgeven volgens een methode waarin ik mijn creativiteit niet kwijt kan.  Dus lesgeven op mijn manier, niet op de manier die ik geleerd heb op het conservatorium.  

Dat werkt goed, ik maak zelf mijn methode en opbouw en vind daarvoor de inspiratie in wat er in de maatschappij gebeurt. Rondom Prinsjesdag bijvoorbeeld maken we een lied over de troonrede en ga ik in gesprek met de kinderen over hun plannen: wat zou je doen als je de baas van Nederland bent. Nu extra spannend, dus kinderen weten wat er gaande is.  

Dit moet je horen: eigen muziek

Beluister mijn EP Wat als, onder artiestennaam Chet, op Spotify. Ik heb alles zelf geschreven en zing en speel gitaar. Nick heeft het album opgenomen en gemixt. Bij de release op 14 februari speelden mijn goede vrienden Pim Buitenhek, mijn favoriete drummer en Nick Verschoor op bas en synth mee.