KOO doneerde afgelopen zomer een deel van haar instrumentarium aan diverse muziekverenigingen in Uganda. Deze donatie verliep via Petra Wolters en haar vader Harry. Petra was 10 jaar lang hoofd educatie van het Residentie Orkest en werkte in die tijd intensief samen met KOO in diverse muziekprojecten voor de Haagse jeugd. In haar activiteiten voor Uganda zet ze zich er samen met haar vader voor in om actieve muziekbeoefening ook voor de Ugandese jeugd mogelijk te maken.

Alsof het zo moest zijn, liep meneer Van Luyn in diezelfde periode ons KOO-pand binnen. Hij had nog een oude dwarsfluit liggen en vroeg zich af of wij er nog een goede bestemming voor wisten. Enthousiast vertelden wij dat Petra de volgende dag zou komen om diverse instrumenten op te halen met als eindbestemming Uganda. Dat sprak meneer aan, want Afrika heeft een warm plekje in zijn hart, zo bleek toen wij hem uitvoerig spraken.

Meneer Van Luyn

“Ik was een net jongetje. En zoals het een net jongetje uit een net gezinnetje betaamt, wilden mijn ouders dat ik op pianoles ging. Al snel bleek dat pianospelen niet echt iets voor mij was, dus stopte ik er weer mee. Veel later -ik was inmiddels al in de veertig- begon het toch weer te kriebelen en ben ik weer op pianoles gegaan. Niet veel later kreeg ik een baan waarbij ik de hele wereld over moest reizen. Een piano kon ik alleen niet zo makkelijk meenemen als ik op reis was, en het leek me toch wel leuk om tijdens die reizen muziek te kunnen maken. Ik ben me toen gaan verdiepen in andere (kleine en handzame) instrumenten. Ik kwam toen bij de dwarsfluit uit. Een kennis van mij gaf destijds dwarsfluitles en zij liet mij kennismaken met het instrument. Ik probeerde eens wat en dat ging eigenlijk best goed. De fluit is vervolgens met mij de hele wereld over gereisd. Ik heb er enorm veel plezier aan beleefd. Eenmaal terug in Nederland heb ik met een klein kwartet van twee fluiten, een cello en een piano eens in de zoveel tijd op zondagmiddag muziek gemaakt. Dat deden we dan bij één van ons thuis, meestal bij mij in de serre. We speelden niet al te ingewikkelde muziekstukken voor een kleine bezetting waaronder Boccherini, Arne (een Britse barokcomponist) en trio sonates. Voor ons stond het plezier voorop, zonder veel pretenties. Ook speelde ik af en toe in de kerk met het orgel mee. Uiteindelijk verhuisde ik voor mijn werk weer naar Londen. Ik kende daar helaas niemand waarmee ik samen muziek kon maken. Dat vond ik erg jammer, want ik vond juist het samenspelen zo leuk. Het dwarsfluitspelen bloedde daardoor een beetje dood. Nu woon ik alweer geruime tijd in Nederland en ben ik gepensioneerd, maar omdat ik wat last heb van artrose heb ik de fluit toch niet meer opgepakt. Ik wilde het instrument graag aan iemand geven die er net als ik veel plezier van gaat hebben. Marktplaats vond ik niet echt een optie, dus besloot ik eens bij KOO naar binnen te lopen. Ik vind het leuk dat de fluit nu in Afrika terechtkomt. Ik heb er zelf ook jaren gewoond, al was dat wel aan de andere kant van Afrika. Afrika heeft nou eenmaal een warm plekje in mijn hart, evenals de fluit. Ik vind het dan ook bijzonder dat de fluit juist daar, op deze warme bestemming, een nieuwe plek heeft gevonden.”

Petra knapt de fluit op voor vertrek

Nadat de fluit (met andere instrumenten waaronder een samba-slagwerkset, nog enkele fluiten en twee gitaren) vanuit KOO vertrok, hebben Petra en haar vader met behulp van nog een aantal anderen de instrumenten vakkundig opgeknapt waar nodig. Vervolgens zijn ze per vliegtuig verscheept naar Uganda. Bijna twee weken later zijn de instrumenten terecht gekomen bij pater Wijnand Huijs. Hij woont en werkt inmiddels 45 jaar in Uganda en kan beschouwd worden als de founding father van de inmiddels vele Ugandese brassbands. In deze bands – van oorsprong bestaande uit koperinstrumenten en slagwerk, maar in Uganda vaak uitgebreid met wat er maar aan instrumenten voorhanden is – maken inmiddels duizenden kinderen en jongeren door het hele land muziek.

Wijnand Huijs heeft na aankomst van de instrumenten gezorgd voor de distributie naar de verschillende muziekgroepen. Een week of drie na vertrek van de spullen uit Nederland kregen wij bericht uit Uganda: de brassband van de Jinja Karoli Parochie in de hoofdstad Kampala is inmiddels volop aan het oefenen op de fluit van de heer Van Luyn en de Kamuli Community brassband stuurde ons een foto waarop te zien is hoe de sambatrommels naar hun stad Kamuli vervoerd worden.

Benieuwd of het oefenen een beetje voorspoedig gaat? Binnenkort zullen wij filmpjes online zetten van het muzikale resultaat tot nu toe!

Heeft u ook een instrument liggen dat niet meer wordt gebruikt?

KOO heeft contact met non-profit organisaties in binnen- en buitenland. Wij kunnen ervoor zorgen dat uw instrument daar terecht komt waar mensen het goed kunnen gebruiken. Want kunstonderwijs mogelijk maken juist daar waar dat niet vanzelf gaat, dát is onze missie!